tag:blogger.com,1999:blog-73411842011-11-07T08:47:41.835+08:00HUEhttp://www.blogger.com/profile/18303221912922190590noreply@blogger.comBlogger11100tag:blogger.com,1999:blog-7341184.post-1095736833958702952004-07-28T11:50:00.000+08:002004-09-21T11:20:33.956+08:00nagising nalang ako isang umaga, <br />naramdaman ko parang may kulang. <br />kumain ako ng almusal, <br />nakusap ko na lahat ng tao sa bahay, <br />pero bakit ganito parang ang bigat ng pakiramdam ko. <br />pumasok ako sa trabaho nagiisip parin <br />muntik na nga akong matisod sa kakaisip lang nito. <br />tinanong nako ng mga katrabaho ko, <br />ano ba meron sakin bakit ang tamlay ko. <br />sabi ko hindi ko alam, di ko maintindihan. <br />alam mo ba yung pakiramdam na parang <br />may malaking butas sa sarili mo, <br />tipong merong kilangang makapuno? <br />yun ang naramdaman ko nung araw na yun, <br />gusto ko na ngang sumigaw, magwala, <br />malay ko ba kung ano lang ito. <br />pero hindi ko ginawa, hindi naman dapat. <br />mga bandang tanghali <br />pagkatapos ng tanghalian, tumawag siya, <br />lam mo na siya, yung lalaking minahal ko buong buhay ko <br />pero iniwan ako para sa ibang tao, <br />wala lang nagamusta lang <br />labas daw kami pagkatapos ng trabaho, <br />nagisip ako ng mabuti, <br />kung papayag ako o hindi, <br />naisip ko ano ba namang masama, <br />nasa malayo naman nagtatrabaho ang girlfriend niya, <br />parang malalaman diba? <br />natapos ang araw sobrang excited ako, <br />sinundo niya ako sa trabaho, kumain kami, <br />nagusap, binalik ang nakaraan, <br />sabi ko nalang wag nang pagusapan may buhay na siya, <br />masaya narin ako sa buhay ko, <br />kaibigan nalang maibibigay ko, <br />ang drama pa nga sabi niya <br />mahal pa daw niya ako, <br />kumpara bako sa bago, <br />mas mabait daw ako, mas maintindihin, mas understanding, <br />sabi ko nga aba eh <br />bakit mo sakin sinasabi yan, ano ito bolahan, <br />natawa lang siya kahit hindi nakakatawa, <br />nainis nga ako di ko nalang pinakita, <br />pero kahit na nag usap kami nandun parin <br />yung malaking butas nararamdaman ko parin, <br />hanggang sa naisip ko <br />baka kulang lang ako ng pagtawag sa Kanya, <br />pero hindi naman kse <br />madalas ako tumatawag sa Kanya, <br />siguro namn kilala niyo na kung sino yun. <br />naglalakad nakami pauwi, papunta sa auto niya, <br />nakalimutan ko kahit sandali ang kulang na nararamdaman. <br />napatawa pako sa mga biro niya, <br />napalo ko pa nga sa kakatawa. <br />biglang naring ang cellphone ko, <br />kapatid niya umiiyak, sabi ko bakit <br />kasama ko kuya mo, pauwi na kami. <br />bigla siyang natahimik, <br />tinanong ko bakit, <br />at dahan dahan niyang sinabi.. <br />"pano nangyari yun eh si kuya nadisgrasya, <br />na total wreck sasakyan niya..ate patay na siya" <br />nabigla ako <br />hindi ko maintindihan pano nangyari <br />na patay na siya eh kasama ko pa, <br />pag harap ko sa likod ko..nandun parin sha, <br />ganun parin suot niya pero duguan na.. <br />napaluha ako, <br />ngumiti lang sha at sinabi na <br />"naramdaman mo na ba yung pakiramdam na <br />parang may kulang hindi mo maintindihan kung bakit?" <br />napa OO nalang ako <br />habang patuloy na lumuluha.. <br />"papunta ako sayo ngayon, <br />dahil gusto kung sabihin na ikaw pala yun, <br />yung kulang sa buhay ko.. <br />gusto ko na sana pakasal tayo.. <br />pero diba sabi ko naman sayo kahit anong mangyari <br />gusto ko bago ako mamatay ikaw ang asa tabi ko" <br />tapos bigla nalang siyang nawala.. <br />bumigat lalo pakiramdam ko, <br />napaupo ako sa lapag, <br />wala nalang akong nagawa kung hindi umiyak.. <br /><em>bakit kung kailan lahat ng sinabi niya tama sa pandinig ko, <br />hangin nalang ang lahat ng ito...</em> <br /> <br />~ anonymous ~ <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7341184-109573683395870295?l=fullstop-ampersand.blogspot.com' alt='' /></div>HUEhttp://www.blogger.com/profile/18303221912922190590noreply@blogger.com6